Son Eklenenler

Ardında güç aldığın biri var diye yürümek soluk soluğa ve ardına bakıp orada olup olmadığını kontrol bile etmeyecek kadar güvenmek birine. Ne zordur, bir an sadece bir an, baktığında onun çoktan başka bir yola doğru yürüyüp gittiğini görmek. Ardında olmadığını görmek... Öylece kalmak bilmediğin yollarda, tek başına. Hoşçakal yol...

Önceki gece sıçrayarak uyandım uykumdan, Ökkeş ölüyordu rüyamda, çok korktum. Sabah kalktım, Bengi’lerle buluştum, nefis bir kahvaltı. İstanbul soğuk mu soğuk, fırtına geldi geliyor. Sonra kahve faslı, derken çizim yaptık Bengi’yle, daha doğrusu o çizdi, ben taklit etmeye çalıştım. Dünya tatlısı bir kedi çizdi. İçimden “Bunun adı Ökkeş...

Bu gece aslında bu yazıyı yazmak için ne kadar yanlış bir zaman. Aklımda uçuşan milyonlarca kelime arasından doğrularını bulup çıkarmak, onlardan anlamlı cümleler oluşturmak ne kadar zor. Anneme kendi başıma aldığım ilk hediye, birkaç çengelli iğne idi. İlkokula gidiyordum ve aslında cebimdeki parayla daha anlamlı bir şeyler alabilecekken,...

2005 Aralık ayıydı. Tamamen hayal ürünüm olan o yazıyı Hoca’mla paylaşmış; heyecanla ondan gelecek eleştirileri bekliyordum. Henüz, bir kedim bile yoktu. Karşılaşma demiştim yazının adına. Belki de içten içe karşıma çıkacak ve beni hayatımın en zor dönemlerinden biri olan o dönemde sarıp sarmalayacak, yaralarımı iyileştirecek “bir şey”...